[:nl]De tekst hieronder is een gedeelde van een zelfreflectie opdracht voor de studie Culturele Antropologie aan de UvA. Met deze opdracht moesten we erachter komen wie wij zijn en wie of wat onze identiteit gevormd heeft, zodat we ons maatschappelijk ´ander´ konden vinden om een onderzoek naar te doen.

Mijn identiteit is opgemaakt uit de letters die ik gelezen heb, de woorden van de mensen die zich vereeuwigen op papier. Ik ben gevormd door de plaatsen die ik bezocht heb, de natuur die mijn voeten deed balanceren op het randje van de afgrond en die mij deed juichen op de top van een berg. Diepen dalen wisselen zich af met hoogtepunten. Ik ben gekleurd door de tranen, die mijn ogen verlieten om een eigen leven te leiden, om verdriet en verlies, om blijdschap en wederzien. Ik ben gemaakt van de herinneringen, die wellicht anders in mijn geheugen gegraveerd staan dan dat een ander ze ervaren heeft. Ik ben verzonnen in de hoofden van mensen, om enkel mijzelf te zijn wanneer niemand mij ziet. Ik ben een ontwikkeling van mijzelf, die iedere dag opnieuw een kans krijgt om te zien, te proeven, te ruiken, te horen en te leven. Ik ben gemaakt tot vandaag de dag, door alle mensen en ervaringen die mijn pad gekruist hebben en ik ben daar dankbaar voor.

Met mijn vader en moeder tijdens mijn VWO diploma uitreiking

Met mijn vader en moeder tijdens mijn VWO diploma uitreiking

Geboren te Veghel in 1996 en reizende sinds de scheiding van mijn ouders zeven jaar later. Na de verhuizing naar de andere kant van Nederland is mijn ware thuis ergens in mijn rugzak blijven steken. In 2014 stapte ik met die rugzak op het vliegtuig naar Azië, opzoek naar wellicht mijn identiteit. Mijn thuis bleef stukje bij beetje achter op alle plaatsen die ik bezocht en zo raakte ik verscheurd over heel de wereld. Wellicht is verliefd een beter woord, maar bij iedere liefde horen tranen bij het afscheid en vlinders bij het wederzien. De wereld is mijn thuis, ook al ben ik nu gebonden aan Amsterdam om te leren over mijn buren en Verweggistan. De studie Antropologie vormt mij vandaag de dag in iets wat alleen de toekomst weet, maar ik voel dat het iets positiefs is.

Hoewel ik gedoopt ben, noem ik mijzelf geen Christen. De kerken zijn mooi, net zoals de moskeeën, de synagogen en de tempels. Mijn ouders hebben mij gedoopt “omdat dat in die tijd hoorde”. Niet omdat zij een volle overtuigen hebben in het bestaan van God. Dit maakte mij nieuwsgierig naar waarom er zoveel mensen religieus zijn en wat religie voor mijzelf betekend. Voor mij is religie het geloven in jezelf. Alles kan, zolang je er maar met heel je hart voor open staat. Dat sommige mensen zichzelf vinden in de woorden van God of de levenslessen van Boeddha vind ik mooi. Hier heb ik bewondering voor en ik sta open om van hun gedachtegoed te leren, in de hoop het volledige geloof in mijzelf ook op een dag te vinden.

In de regen de grens naar Myanmar overlopen!

In de regen de grens naar Myanmar overlopen!

Mijn paspoort zegt dat ik Nederlandse ben, maar grenzen zijn slecht hersenspinsels waar vandaag de dag veel te veel doden voor vallen. Ik weet niet zeker of ik mij wil identificeren met een land dat bommen gooit op onschuldigen, al ben ik 100% Nederlands wat betreft het ontbijt. Nationaliteit is slechts een begrip en dit leerde ik inzien tijdens mijn reis door Azië. Waar je vandaan kwam deed er niet zo veel toe, het ging er om dat je er nu was en waar je morgen naar toe ging.

Je kunt zeggen dat ik een kameleon ben, die zich aanpast aan haar omgeving. Gecamoufleerd en onopvallend kijk ik de wereld rond, maar toch laat ik mijn voetstappen achter waar ik ook ga of sta. Ik heb een eigen mening en ben niet bang om die te uiten. Ik sta klaar om hulp te bieden aan de hulpbehoevende, te huilen met de rouwende en te juichen bij de pas geborenen. Ik ben gevormd door alle gebeurtenissen uit mijn leven, de goede en de slechte.

Wie of wat heeft jou gevormd? Probeer het onder woorden te brengen in een reactie hieronder. [:en]This text below is a part of a self-reflection assignment for my study Anthropology at the University of Amsterdam. With this assignment, we had to find out who we were and who or what formed our identity in order to recognize our socially other to set up a little research.

My identity is made up out of the letters I’ve read, written words of the people who immortalize them on paper. I’m shaped by the places I’ve visited, nature that made my feet balance on the edge of an abyss and that made me jubilate on the top of a mountain. Deep valleys interchange with highlights. I’m colored by the tears that have left my eyes to lead a life of their own, for sadness and loss, for joy and reunion. I’m made out of the memories which are maybe differently engraved in my head then others have experienced them. I’m made up in the heads of humans, to be only, truly myself when no one is around. I’m an improvement of myself, who gets a new chance to see, taste, smell, hear, and live, every single day. I’m made until today, by all the people who crossed my path and I’m forever grateful for it.

Met mijn vader en moeder tijdens mijn VWO diploma uitreiking

Together with my mom and dad at my gratuation

Born in Veghel, The Netherlands, in 1996 and traveling since the divorce of my parents seven years later. While moving to the other side of the Netherlands my true home got stuck somewhere in my backpack. In 2014 I caught a plane to Asia with that backpack strapped up on my back, perhaps to find my identity. My home was left behind, piece by piece, in all the places I’ve visited and that’s how I got shredded over the globe. Perhaps is enamored a better word, but with every love tears are shed at the parting and butterflies are flying at the reunion. The world has become my home, even though I’m bound to Amsterdam at the moment, to learn about my neighbors and far away countries. The study Anthropology shapes me every day in a way only the future knows, but I have the feeling it’s something positive.

Although I’m baptized, I don’t call myself a Christian. Churches are beautiful, just like mosques, synagogs, and temples. My parents baptized me because ‘that was something that people did back then’. Not because they were very pious people. This made me curious to the question why so many people are religious and what religion means to myself. To me, religion is the belief in yourself. Everything is possible, as long as your heart is open for it. I think it’s beautiful that some people find themselves in the words op God or the life lessons of Buddha.
I admire that and I’m open to learning of their philosophies in order to, hopefully, find the complete faith in myself someday.

In de regen de grens naar Myanmar overlopen!

Crossing the bridge to Myanmar in the rain!

My passport says I’m Dutch, but borders are just figments for which too many people die these days. I’m not sure if I want to identify myself with a country who’s bombing innocent people, though I’m 100% Dutch when it comes to breakfast. Nationality is just a concept and I learned to recognize that during my trip to Asia. Where you came from didn’t matter, it mattered that you were there and where you were going from here on.

You can say I’m a chameleon, I adjust myself to my surroundings. camouflaged and unobtrusively I watch the world, but I do leave my footprint wherever I go. I have my own opinion and I’m not afraid to share it. I stand ready to provide assistance to the needy, to weep with the grieving and cheering at the newly-born. I am shaped by all the events in my life, the good and the bad.

Who or what has formed your identity? Try to describe it in a comment below!  

 [:]