Ik had ze al voorbij zien schieten in de bus: de oude, verlaten panden en fabrieken die er als spookhuizen bijstaan in het Georgische landschap. Tijdens de jaarlijkse studiereis van mijn studievereniging bevond ik mij afgelopen juni in dit Oost-Europese land. Op een vrije middag ontrokken drie van ons zich aan de groep om een van deze verlaten ‘spookhuizen’ te bezoeken. Benieuwd hoe dat was?

Het blijkt een hele sport te zijn; urban exploring – ook wel urbexen genoemd –  is het binnengaan en fotograferen van meestal verlaten gebouwen die niet direct toegankelijk zijn voor publiek, maar ook ondergronds zijn urbex locaties te vinden. Zoals tunnels en mijnen. Verder zijn er ontdekkers die vooral de hoogte opgaan en daken verkennen van allerlei gebouwen. Je kunt het zo gek niet bedenken, mensen doen het. Het geeft een kick en levert schitterende foto’s op.

Urbexen Georgie gebouw

De verlaten Sovjet fabriek in het Georgische Kutaisi

Wij hadden deze oude fabriek gespot vanuit de bus en een taxi zette ons vlakbij het gebouw af. Het ontbrekende raam naast de deur gaf ons gemakkelijk toegang tot de enorme fabriekshal, waar geen einde aan leek te komen. Met behulp van een vriendin en haar moeder die Russisch spreken – ook een veel gesproken taal in Georgië – konden we achterhalen dat deze hallen dienden als fabriekshallen voor onder andere een vrachtwagen- en sigarettenfabriek. Op de voorgevel van het gebouw pronkt de sovjet leus ‘alles voor de mens en de welvaart van de mens’ (ironisch wel, dat ze er dan sigaretten maakten, maar dat ter zijde).

De hallen die eens gevuld waren met tabak en harde werkers, ligt er nu verlaten en afgebrokkeld bij. We lopen langs hoopjes puin en diepe spleten in de betonnen vloer, opweg naar een achtergebleven vrachtwagen achterin de hal. De zon verlicht de hal sierlijk door enkele ontbrekende ramen en plafondplaten. Bomen en onkruid vinden hun weg naar binnen door de kieren van het gebouw. Na de vrachtwagen opgefleurd te hebben met een vogelkooi die we vonden, gingen we de rest van het gebouw verkennen.

Urbexen Georgie hal

De fabriekshal. © Bart Hulzebosch

Urbexen Georgie hal 2

En de andere kant ervan. © Bart Hulzebosch

Urbexen Georgie vogelkooi

De gevonden vogelkooi, inclusief roest.

Eenmaal in het trapgat bleek er ook nog een gang naar de kelder te leiden. Onvoorbereid als we waren hadden we alleen onze bijna lege telefoons die ons ligt in deze duisternis konden geven. Het gangenstelsel was een eindeloos doolhof met verschillende kamers. Enkelen hadden een naambordje naast de deur waarop Russische letters pronkten. Wederom met de vertaling achteraf bleek het te gaan om kamers variërende van het directeurskantoor tot de waterschapsvoorzieningen van het gebouw.

Inmiddels twee verdiepingen hoger lijken we terecht gekomen in een vervallen ziekenhuis. Ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal verdwaalde schoenen in het gebouw, op de meest vreemde plekken komen we ze tegen. Oud en niet langer bruikbaar liggen ze te verstoffen op deze vergeten plek. Wellicht diende dit gebouw eens als schoenenfabriek.

Deze verdieping heeft verschillende kleine kamers met wasgelegenheden en toiletten. Op de grond liggen, behalve puin, ook persoonlijke eigendommen. Sommige van zwervers, zoals het nieuw uitziende kaartspel op een kartonnen doos, maar ook een klein boekje van een werknemer geboren in 1952. Het paspoort diende als lidmaatschap van een vakbond: op de voorkant staat ‘Proletariërs van alle landen, verenigt u!’ Het is aangevreten door ratten en langzaam vergaan met de tijd, dus veel wijzer over de eigenaar van het boekje worden we helaas niet.

Urbexen Georgie paspoort

Het bewijsboekje van een vakbonds-lidmaatschap

Urbexen Georgie fonsten

Georgische krantenknipsels – kijk eens hoe sierlijk dit schrift is!

Urbexen Georgie kaarten

Kaarten, schoenen, sigaretten. Van alles is er te vinden op deze plek

We lopen de trappen op naar het dak van het gebouw. Her en der ontbreekt een trede en in combinatie met het puin doet het me even denken aan oorlogsgebieden die op tv voorbij komen. Hoewel in Georgië een stuk dichterbij, is die realiteit voor mij en de meeste mensen die ik ken toch een ver van ons bed show. Op het dak verwelkomt de zon ons en we stuiteren rond van enthousiasme. We nemen nog snel wat foto’s en genieten van het uitzicht voor we ons weer bij de rest van de groep moeten voegen voor het avondeten en karaoke.

Dit spontane urbex avontuur was super vet en in Griekenland heb ik het wederom met een groepje gedaan (later meer daarover). Overal in Georgië staan lege gebouwen zoals deze, echter zijn ze niet allemaal even makkelijk toegankelijk en kan het soms ook gevaarlijk zijn. Pas dus altijd goed op als je gaat urbexen, laat andere weten waar je heen gaat en gebruik je verstand! Blogster en fotografe Yvonne probeerde deze fabriek ook te bezoeken, maar het lukte haar niet om binnen te komen. Wel heeft ze nog een aantal andere te gekke plekken in Kutaisi ontdekt. Lees het hier.

Heb jij wel eens van Urbexen gehoord of het uitgeprobeerd? Vertel het me in een reactie! 

Urbexen een keertje dichter bij huis uitproberen? Lees hier over een ‘verlaten’ stad net over de grens in België!

Urbexen Georgie living on the edge

Living on the edge. Het lijkt alsof het dak doorloopt, maar dat deed het niet 😉 ©Bart Hulzebosch

Urbexen Georgie exploring

Een vervallen verdieping van het fabriekspand ©Bart Hulzebosch

Urbexen Georgie groep

Een heel enthousiast urbex team tijdens hun eerst urbex ervaring!