Ik nam plaats op een steen en staarde een beetje beduusd voor me uit. Het schitterende Durbar Square, het monumentale centrum van Kathmandu, is nogal veranderd sinds de laatste keer dat ik het bezocht in 2014. Tempels worden ondersteund door pilaren en stenen liggen her en der opgestapeld. De aardbeving van vorig jaar heeft duidelijk haar sporen nagelaten. Desalniettemin blijft het een schitterende plek en zo dacht Ranjan Mishra er ook over.

Me Durbar Square

Zoals wel meer Nepalezen doen kwam deze meneer naast mij zitten en begon een praatje. Hij vertelde het een en ander over de tempel waar ik bij zat en vroeg of ik geïnteresseerd was in een rondleiding. Normaal ben ik niet zo van de tourguides, maar Ranjan kwam erg sympathiek over en aangezien ik Durbar Square ook al binnen was gesneakt zonder entree te betalen, besloot ik het eens wel te doen. Het mooie was dat Ranjan mij ook makkelijk langs andere controle posten kon loodsen en dat ik zo tempels en binnenplaatsen van paleizen te zien kreeg die ik anders had overgeslagen.

Al kauwend op tabak vertelde hij mij de gehele geschiedenis van Katmandu’s Durbar Square, één van de acht plekken in Nepal die op de UNESCO Werelderfgoedlijst staan. Gedetailleerd verteld Ranjan welke tempel wanneer gebouwd is en welke functie het heeft. Ook legde hij vele interessante dingen uit over het Hindoeïsme en Boeddhisme en de verschillende stromingen daarbinnen.

Het leuke aan het hebben van een gids is dat zij oog voor detail hebben waar je anders te makkelijk overheen kijkt. Ranjan wees mij op uitgehakte figuren in het hout van de tempels en kleine raampjes die een speciale functie hadden voor de koning en de prinsessen. Nog een leuk weetje is dat Katmandu is afgeleid van Kasta Mandap, wat houten tempel betekend. Die naam doet zich op deze plek zeker eer aan.

Ranjan guide Durbar Square

Ranjan Mishra

Om vier uur was het tijd om naar de Kumari te gaan, ook wel bekend als the living Goddess. Een bijzonder maar tegelijkertijd bizar tafereel speelde zich af. De Kumari is een jong meisje (de huidige Kumari was vier toen ze werd gekozen) die als levende Godin wordt aanbeden. Zodra een Kumari de pubertijd bereikt wordt ze teruggebracht naar haar ouderlijkhuis en is zij niet langer een Godin.

Het is dan tijd om een nieuwe Godin te zoeken die aan een aantal eisen moet voldoen, zoals bijvoorbeeld het ontbreken van moedervlekken en het bezitten van een bepaalde mate van schoonheid. Zodra een geschikte kandidaat is gevonden moet zij drie rituele examens volbrengen om aan te tonen dat zij nergens bang voor is. Een van die examens wordt afgenomen tijdens het Dashain festival, waarbij 108 buffels en geiten worden geslacht. De hoofden van de dieren worden in de paleistuin gelegd en verlicht door kaarsen. Mannen met maskers dansen er omheen.

Tijdens dit tafereel wordt de kandidaat-Kumari naar de tuin gebracht en wordt er van haar verwacht niet angstig te zijn. Is zij dit wel, dan is het de beurt aan de volgende kandidaat. Meerdere rituelen volgen voordat de nieuwe Kumari wordt gekozen (echter schijnen een paar van deze verhalen tegengesproken te worden in het autobiografische boek From Goddess to Mortal van een ex-Kumari. Meer hierover als ik het boek gelezen heb).

Kumari Ghar

Kumari Ghar, het huis van de Kumari.

Om vier uur kwam de Kumari even haar gezicht laten zien door een raampje in haar huis. Het is ten strengste verboden om foto’s te maken. Toen iemand dit toch stiekem probeerde was de Godin binnen een minuut al weer weg en werd de camera van de Chinese toerist afgepakt voor inspectie.
Iedere dag laat zij twee keer haar gezicht zien door het raampje om de mensen te zegenen. Verder komt zij slechts één keer per jaar haar huis uit om een festival bij te wonen. Hierbij wordt zij gedragen, aangezien ze als Godin niet op de straat mag lopen.

Het was bijzonder om deze tour met Ranjan te doen, aangezien hij mij heel veel informatie gaf en al mijn vragen beantwoorden. Zijn Engels is uitstekend en ik raad iedereen dan ook erg aan om, mocht je van plan zijn Durbar Square te bezoeken, even contact op te nemen met Ranjan.

Op deze manier help je niet alleen jezelf met het verkrijgen van veel informatie, het zien van bijzondere plekjes en het hebben van een leuke dag, maar je helpt ook meteen een vader van drie kinderen met het verdienen van een inkomen. Door de aardbeving zijn er minder toeristen en is er dus minder werk voor de gidsen. Zonde! Hoewel veel tempels beschadigd zijn en hoewel het niet meer zo is als voor de aardbeving, blijft het een magische stad die je maar op één manier het beste kan zien; met een gids.

Je kunt Ranjan Mishra bereiken door een mailtje te sturen of hem te bellen:
Email: mishraranjan_123@hotmail.com
Mobiel: 9721339338

Durbar Square is een kleine twintig minuten lopen vanuit Thamel. De entree bedraagt 1000 roepies (€8,33), echter kan je ook binnenkomen door steegjes die zich naast de hoofdingangen bevinden. Bij het binnentreden van de paleistuinen wordt er wel om je toegangsbewijs gevraagd.

Daily life

Museum closed Durbar Square Durbar Durbar 2 Durbar life