Wildkamperen bij de Mekong – Pakbeng

geschreven: 21 februari 2015

Twee uur later dan gepland vertrekt onze boot uit het grensdorpje in Laos. Ik heb m’n boek al bijna uit en we moeten nog een uur of zes..
Samen met Sophie heb ik de twee dagen durende slowboat naar Luang Prabang genomen. We varen traag over de Mekong en kunnen zo optimaal genieten van de schitterende natuur en idyllische kleine dorpjes die we passeren.

Als de avond valt komen we aan in Pakbeng, een klein dorpje vol met guesthouses en restaurantjes. Maar een bed hebben we niet nodig wat ik heb Sophie zo ver gekregen om mee te gaan kamperen, we zetten m’n tent op op een klein strandje met uitzicht op de bergen en de rivier en gaan nog even sterren kijken voor we gaan slapen. Heel de nacht blijft er een zwerf/waakhond ons gezelschap houden, lief!

De volgende dag vervolgen we onze tocht naar Luang Prabang, waar we naar ruim 7 uur varen aankomen. Ik had er niet bij nagedacht dat Chinees Nieuwjaar ook in Laos gevierd wordt, wat betekend dat Luang Prabang overspoeld is met Chinezen en alles, maar dan ook alles volgeboekt is.. Na ruim een uur lopen zeulen met een grote tas op m’n rug, was ik het zat. Sophie en ik splitste op en ik ging weer opzoek naar een kampeerspot. Toen ik het kleine strandje bij de rivier opliep zat er een groep te jammen en ze vroegen of ik erbij kwam zitten, natuurlijk! Ik vertelde dat ik hier wilde gaan kamperen en toen boodt de Italiaanse Chris aan of ik op zijn kamer erbij wilde. Gelukkig! Want de volgende ochtend was het kei hard aan het regenen en mijn tentje is alles behalve waterbestendig..

Ik huurde een fiets en had een hele dagbesteding in gedachte, maar zoals altijd loopt dat toch anders dan gepland. Ik eindigde op een boot met Chris en nog een paar andere van de jamgroep, op weg naar een klein dorpje een uurtje verderop. Totaal niet toeristisch aangezien er nog maar één keer eerder een Falang (buitenlander) was geweest. We werden verwelkomd in het huis van de kapitein met sticky Rice en gedroogde zeewier, wat de specialiteit van dat dorpje was, want overal zag je vrouwen zeewier wassen en drogen, echt overal.. We kregen een rondleiding door het dorpje en gingen helaas toen alweer terug.

De dag erna werd de planning ook alweer anders, ik zou s’ochtends naar de watervallen gaan en als het kon s’middags in de bus naar Phonsavan. Helaas ging de bus alleen in de ochtend en kwam ik daar tien minuten voor hij vertrok achter.. Ik heb nog nooit zo snel m’n tas gepakt!

Ik sla dé zuipplek van Laos (Vang Vieng) over en ga in plaats daarvan naar het oosten om meer te leren over de geschiedenis en de nog steeds rondslingerende landmijnen in Laos.
Met het einde van mijn reis in zicht moet ik m’n route gaan plannen en zoals jullie merken ben ik daar niet zo goed in..

Geef een reactie